شنيدن آياتش لرزه بر اندام كسانى كه از پروردگارشان خاشعند مىافتد ، سپس برون و درونشان نرم و متوجه ذكر خدا مىشود ، اين هدايت الهى است كه هر كس را بخواهد با آن راهنمايى مىكند ، و هر كس را خداوند گمراه سازد راهنمايى براى او نخواهد بود ! 24 - آيا كسى كه با صورت خود عذاب دردناك ( الهى ) را دور مىسازد ( همانند كسى است كه هرگز آتش دوزخ به او نمىرسد ؟ ) و به ظالمان گفته مىشود بچشيد آنچه را به دست مىآورديد . 25 - كسانى كه قبل از آنها بودند نيز آيات ما را تكذيب نمودند ، و عذاب الهى از جايى كه فكر نمىكردند به سراغ آنها آمد . 26 - خداوند خوارى را در زندگى اين دنيا به آنها چشانيد و عذاب آخرت شديدتر است اگر مىدانستند . شان نزول : بعضى از مفسران از « عبد اللَّه بن مسعود » نقل كرده‌اند كه روزى جمعى از صحابه پيامبر ص كه ملالت خاطرى پيدا كرده بودند عرض كردند : اى رسول خدا ! چه مىشد حديثى براى ما بيان مىكردى تا زنگار ملالت از دلهاى ما بزدايد ؟ در اينجا نخستين آيه از آيات فوق نازل شد و قرآن را به عنوان « احسن الحديث » معرفى كرد ( 1 ) . تفسير : در آيات گذشته سخن از بندگان در ميان بود كه مطالب را مىشنوند بهترين آنها را برمىگزينند ، و نيز سخن از شرح صدر و سينه‌هاى گشاده اى مطرح بود كه آماده پذيرش كلام حق است . در آيات مورد بحث به همين مناسبت سخن از قرآن به ميان مىآيد تا ضمن

--> ( 1 ) اين شان نزول با تعبيرات متفاوتى در تفسير « كشاف » ( جلد 4 صفحه 123 ) و تفسير « قرطبى » و « آلوسى » و « ابو الفتوح رازى » و غير آن ذيل آيات مورد بحث آمده است .